Ο αμπελώνας της εταιρείας ΟΙΝΟΠΟΙΙΑ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΟΠΟΙΙΑ ΓΡ. ΜΠΕΛΛΑΣ Ε.Ε. βρίσκεται στα βορειοανατολικά του Σουφλίου στην δασική περιοχή Αλάνια. Ο αμπελώνας έχει έκταση 300 στρέμματα και βρίσκεται στο κτήμα της οικογενείας που είναι εκτάσεως 500 στρεμμάτων. Στον χώρο βρίσκονται και οι εγκαταστάσεις του οινοποιείου που καταλαμβάνει περί τα 1.000 τ.μ. Η ενασχόληση της οικογενείας Μπέλλα με τα αμπέλια και τον οίνο ξεκινά γύρω στο 1870, όταν πρόγονοι των σημερινών ιδιοκτητών εγκατέστησαν τα αμπέλια στην αγροτική περιοχή του Σουφλίου. Το Σουφλί είναι γνωστό στον Ελλαδικό χώρο για το μετάξι, τα κρασιά και τα αποστάγματα του.
Η σύγχρονη ιστορία του αμπελιού και του κρασιού στο Σουφλί φαίνεται ότι συνδέεται με την κατασκευή της σιδηροδρομικής γραμμής Αδριανούπολης – Δεδεαγατς της σημερινής δηλαδή Αλεξανδρούπολης, στα χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Γάλλοι μηχανικοί εγκαταστάθηκαν στον Έβρο για την ανάπτυξη του σιδηροδρομικού δικτύου εντός της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ήταν περί το 1870 όταν επισκέφτηκαν και το Σουφλί και εντυπωσιάστηκαν από τους μορεώνες στα πεδινά και τα αμπέλια στα ορεινά. Οι Γάλλοι διαπίστωσαν ότι η περιοχή διαθέτει ενδιαφέρουσες ντόπιες ποικιλίες. Παράλληλα πειραματιζόμενοι, έφεραν πολλές γαλλικές ποικιλίες για φύτευση και δίδαξαν τους ντόπιους τον γραμμικό αμπελώνα. Η «χρυσή» εποχή παραγωγής σταφυλιών και κρασιού ήταν μεταξύ 1880 και 1898, όταν η φυλλοξήρα κατέστρεψε όλους τους αμπελώνες της Γαλλίας και σχεδόν όλη η παραγωγή του Σουφλίου και του Έβρου εξαγόταν στην Γαλλία. Το Σουφλί την εποχή εκείνη ήταν το κέντρο όλης αυτής της δραστηριότητας, εξ ου και το γαλλικό τελωνείο και επιμελητήριο που υπήρχαν στην πόλη.
Στον Αμπελώνα της εταιρείας, απαντώνται οι Ελληνικές ποικιλίες Ροδίτης, Μαυρούδι, Καρναχαλάς, Μπογιαλαμάς, Κερατσούδα, Ασύρτικο, και Μαλαγουζιά και οι ξενικές Cinsault, Cabernet Sauvignon, Merlot, Syrah και Μοσχάτο Αμβούργου
Οι ντόπιες ποικιλίες αμπέλου όπως ο Καρναχαλάς, ο Μπογιαλαμάς και η Κερατσούδα είναι «πολλά υποσχόμενες» ποικιλίες για την παραγωγή ερυθρών οίνων ποιότητας στην ιστορική περιοχή του Σουφλίου.
Τμήμα του αμπελώνα, περί το 1/3, καλλιεργείται με τις αρχές της βιολογικής γεωργίας. Η εταιρεία στο τμήμα αυτό του αμπελώνα εφαρμόζει βιώσιμες και φιλικές προς το περιβάλλον πρακτικές χωρίς τη χρήση συνθετικών χημικών ουσιών. Στις βασικές αρχές της καλλιέργειας περιλαμβάνονται η διατήρηση της υγείας του εδάφους, η χρήση βιολογικών ελέγχων και οργανικών εγκεκριμένων ουσιών για τη διαχείριση παρασίτων και ασθενειών.
Το 1994 η εταιρεία Αφοι ΜΠΕΛΛΑ Ο.Ε. όπως ονομαζόταν η εταιρεία ΟΙΝΟΠΟΙΙΑ ΑΠΟΣΤΑΓΜΑΤΟΠΟΙΙΑ ΓΡ. ΜΠΕΛΛΑΣ Ε.Ε. ξεκίνησε την κατασκευή του οινοποιείου και αποσταγματοποιείου στο Σουφλί. Το 1997 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του και ξεκίνησε η παραγωγή οίνου και αποσταγμάτων. Η εταιρεία σήμερα παράγει κάθε χρόνο περί τους 80 τόνους κρασί και 140 τόνους τσίπουρο. Οι αριθμοί αυτοί κάνουν την εταιρεία εάν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς οίνου και τσίπουρου στην Θράκη. Επίσης και η έκταση του αμπελώνα της εταιρείας, δηλαδή τα 300 στρέμματα αποτελούν την μεγαλύτερη έκταση που κατέχει παραγωγός στην Θράκη.
Μερικές από τις εμπορικές ονομασίες των οίνων που παράγει η εταιρεία είναι οι: Nero (Ερυθρός), 50 (Ερυθρός Ξηρός) Ασυρτικο Μπέλλας, Μαλαγουζιά Μπέλλας (Λευκός), Βυζαντινός (Ερυθρός), Azzurro (Ερυθρός), Rosa (Ροζέ), Bianco (Λευκός Ξηρός), Οινος (Λευκός Ξηρός), Κίκων (Λευκός Ξηρός).
Διάσημο επίσης είναι και το τοπικό τσίπουρο Μπέλλας που πωλείται όπως και τα κρασιά σε όλη την Ελλάδα. Τα τελευταία χρόνια η εταιρεία παλαιώνει ένα τμήμα από την παραγωγή τσίπουρού σε δρύινα βαρέλια. Το παλαιωμένο αυτό τσίπουρο έχει εξελιχθεί σε ένα από τα πιο ξεχωριστά αποστάγματα της ελληνικής αγοράς, προσφέροντας μοναδικές γευστικές εμπειρίες και φέρνοντας νέα πνοή στην παράδοση. Η γεύση του παλαιωμένου τσίπουρου είναι αυτό που το κάνει τόσο ξεχωριστό. Ενώ το φρέσκο τσίπουρο είναι έντονο και αρωματικό, το παλιωμένο αποκτά περισσότερη πολυπλοκότητα με νότες καραμέλας, βανίλιας, μπαχαρικών, ακόμα και ξηρών καρπών, ανάλογα με τα βαρέλια και τα χρόνια παλαίωσης. Παράλληλα το χρώμα του παλαιωμένου τσίπουρου είναι επίσης εντυπωσιακό. Σε αντίθεση με το διάφανο φρέσκο τσίπουρο, το παλιωμένο έχει μια βαθιά, κεχριμπαρένια απόχρωση, αποτέλεσμα της παλαίωσης σε δρύινα βαρέλια. Αυτό το χρυσαφένιο χρώμα αντικατοπτρίζει την επίδραση του ξύλου και της πολυετούς ωρίμανσης.